SUPERJOANNE

:)

I started the day with a grin.
I don't wanna end it with a frown.

pero tang*na!
bakit ba hindi nawawala ang mga taong sumisira sa araw ko!
araw-araw na lang nagrereklamo ka. kahit anong mali napapansin mo. paggising mo sa umaga, pagkatapos maligo, pagkasuot ng medyas, pag-uwi ng bahay, reklamo lahat! wala ka na bang ibang alam?! sana naman isipin mo na hindi lang ikaw ang nahihirapan, kaya wag kang magreklamo. karapatan mo yun, pero may karapatan din kami. karapatan para sa peace and serenity! tumahimik ka naman minsan. why don't you try appreciating even the little things? that's where contentment starts naman eh. when you learn to be happy with what you have, you will not find fault. alam mo, medyo idealistic, pero there are a lot of things you should be happy about. and your rants are irritating! so please, SHUT UP!

chocolates really make my day.
i was inspired to write a poem.

naghihintay

hindi ko man isipin, hindi ko maiwasan.
pilit ko mang kalimutan, pilit itong binabalikan
ng isip
ng diwa.
ng puso.
matagal man ang oras, pero mabilis ang panahon.
makakapagsimula tayo, pero hindi na natin maibabalik
ang panahon
ang oras
ang dati..
ang dating tayo
nagisimula pa lang tayo, pero nagtapos agad
walang espasyo, pero malaki ang pagitan
natin..
nating dalawa.
kakalimutan na lang natin?
gusto mo na, ayoko pa
dahil hindi pa naman talaga tapos.
hindi na natin napag-usapan,
pero hindi ito nawala.
pagala-gala, pabalik-balik, nanggagambala
yung problema
yung 'di pagkakaintindihan
yung walang paliwanag na pang-iiwan
hindi ko maintindihan, pero pilit kong iniintindi.
hindi ko man alam
hindi mo man sabihin
hindi ko ito pinapalaya
'di ako umaasa, 'di ako nagpaparaya
pero hindi ako nawala.

_cybele08a :)